Są takie języki, którego użytkownicy stanowią spory procent ludzkości, są też takie, którymi mówi zaledwie plemię. Jest językiem fleksyjnym, posiada koniugację i deklinację. Stanowią jej najliczniejszą grupę. Miał na to wpływ fakt, że Rzeczpospolita była krajem wielonarodowościowym i bardzo dużym; na jej obszarze nie posługiwano się jednolitym językiem. Wkrótce czeskim zaczęto posługiwać się na szerszą skalę i na nowo stał się on żywym językiem. Pozostała jednak obawa przed językami obcymi, dlatego Czesi rzadko zapożyczają wyrazy, starają się tworzyć nowe (np. zamiast typowego komputera jest „počitač” pochodzący od czasownika „liczyć”).
